Şiddeti Öğreten Kim?
Son yıllarda gençler arasında artan şiddet olaylarına bakınca hep aynı soruyu soruyoruz:
Bu çocuklar neden bu kadar öfkeli?
Popüler kültür ve medya zaman zaman şiddeti sıradanlaştırıyor, hatta bir güç göstergesi gibi sunuyor. Ama mesele bundan ibaret değil. Olsaydı, aynı şeyi izleyen her genç aynı tepkiyi verirdi.
Asıl soru şu:
Bu çocuklar neden konuşmak yerine vurmayı seçiyor?
Çünkü çoğu zaman konuşmayı hiç öğrenmediler.
Dinlenmediler.
Anlaşılmadılar.
Dürtüsünü kontrol edemeyen, öfkesini yönetemeyen bir genç; çözüm üretmek yerine hızlı ve yıkıcı tepkilere yöneliyor. Üstelik bu davranışların arkasında çoğu zaman görünmeyen bir gerçek var:
Ruh sağlığı sorunları.
Fark edilmeyen travmalar, yalnızlık, aile içi iletişimsizlik…
Ve çoğu zaman bunlara zamanında müdahale edilememesi.
Okullarda bilgi veriyoruz ama hayat becerilerini ne kadar öğretiyoruz?
Öfke yönetimi, empati ve iletişim becerileri artık eğitimin bir parçası olmak zorunda.
Ve belki de en kritik nokta:
“Suçlu çocuk” değil, “suça sürüklenen çocuk.”
Birincisi cezayı çağırır,
ikincisi çözümü.
Unutmayalım:
Gücün güce yettiği bir dünyada kimse güvende değildir.
Çocukları yargılamak kolaydır.
Anlamak ise emek ister.
Ama çözüm, tam da o emeğin içinde saklıdır.
Hayatını kaybeden gençlerimizi saygıyla anıyorum. Bu acılar hepimiz için bir uyarıdır.
Ali Karamut
www.alikaramut.com.tr
15 Nisan 2026
